على مدار سنوات، دفع سكان مدينة الطيبة ثمنًا باهظًا نتيجة مشاريع بنى تحتية وطنية جاءت على حساب أهالي المدينة وتطويرها. وقد علمنا مؤخرًا عن مشروعين سيسبّبان ضررًا جسيمًا للطيبة ولمنطقة المثلث: الطريق الالتفافي حول الطيبة (444 و553) ومشروع محطة الشحن في شمال المتروبولين. במשך שנים, ⁠תושבי העיר טייבה שילמו מחיר כבד עקב פרויקטי תשתיות לאומיות על חשבון תושבי העיר ופיתוחה. לאחרונה נודע לנו על שני פרויקטים שייגרמו נזק חמור לטייבה ולאזור המשולש - כביש עוקף טייבה (444 ו-553) ופרויקט מסוף מטענים צפון מטרופולין.   سيؤدي هذان المشروعان إلى أضرار لا يمكن إصلاحها للطيبة وللمنطقة على المستويات البيئية والاقتصادية والمواصلاتية، كما سيؤثران بشكل خطير على إمكانيات التطوير والتخطيط المستقبلي للمدينة. لن نسمح للسلطات بتجاهل سكان الطيبة أو التخطيط لمشاريع من دون التنسيق معنا - انضمّوا الآن إلى المطالبة بالحفاظ على مدينتنا! שתי התכניות יגרמו לנזק בלתי הפיך לטייבה ולאזור ברמה הסביבתית, הכלכלית והתחבורתית, ויפגעו באופן חמור באפשרות לפיתוח והתכנון העתידי של העיר. לא נאפשר לרשויות להתעלם מתושבי טייבה ולתכנן תכניות בלי לתאם איתנו - הצטרפו עכשיו לדרישה לשמור על העיר שלנו!

בשבועות האחרונים המציאות בכפרים הפלסטיניים במסאפר יטא הפכה לסיוט מתמשך. המתנחלים מונעים מהחקלאים גישה לשדות מרעה, פוגעים באספקת המים או החשמל, ותוקפים תושבים. ב-27 בינואר, פשטו כנופיות חמושות פשטו במשך שעות על שלושה מוקדים, היכו גבר עד לאובדן הכרה, תקפו נשים בגז מדמיע ושדדו 250 כבשים – מקור הפרנסה המרכזי של משפחות שלמות – תוך גרימת נזק כלכלי המוערך ב-225,000 ש"ח. במקרים האלו ואחרים, במקום לעצור את הפורעים, הצבא מספק להם הגנה ואבטחה, וחיילים אף משתתפים בתקיפות ומונעים תיעוד של הפשעים. מעצרים וחקירות כמעט שאינם מתבצעים.  אנחנו דורשים ודורשות ממפקדי צה״ל: להעמיד לדין את הפורעים; להחזיר את הרכוש הגנוב לבעליו או לתת פיצוי כספי מלא לתושבים (כמו שהמדינה מפצה נפגעי טרור יהודים); להנחות את חיילי צה״ל באופן ברור וחד משמעי לעצור כל פגיעה בגוף וברכוש בפלסטינים; ולאכוף את החוק באופן שוויוני.  צה״ל הוא הריבון בגדה, ואכיפת החוק היא באחריותו. אזרחי ישראל והעולם כולו מצפים להפסקת הפוגרומים בשטחים. חתמו על העצומה והפיצו לחברים!

18,500 patients in Gaza, including 4,000 children, are in critical condition and urgently need complex surgeries and life-saving treatments. They are waiting for chemotherapy, biological therapies, and special nutritional formulas for congenital metabolic diseases. In fact, they are waiting for all treatments that are unavailable in Gaza’s hospitals due to the collapse of the healthcare system during the war. There is a simple solution: Reopening the humanitarian corridor to the West Bank and East Jerusalem. This would allow immediate access to care and would ensure continuity of treatment and medical supervision. The Israeli Medical Association supports  this move. This is not a new idea: Until the outbreak of the war, a medical humanitarian corridor to the West Bank and East Jerusalem operated successfully for years, safely enabling patients from Gaza to receive treatment. However, since the ceasefire, only a handful of patients have managed to leave Gaza to receive life-saving care. Bureaucratic obstacles in Europe and overcrowding in Egypt make evacuation there impractical and even dangerous. Meanwhile, to date, more than a thousand patients have died while waiting for treatment and exit permits. These numbers continue to rise. The current situation, in which after more than two years of devastating war, the Israeli government does not allow so many sick and injured people such a close, essential, and feasible medical care, is a profound moral failure and a violation of the basic human right to health. We cannot claim this is not being done in our name. We have both the ability and the responsibility to demand that the Israeli government allow lifesaving care. More than two months ago, Israeli organizations petitioned the High Court of Justice demanding the renewal of the humanitarian corridor. But patients do not have that time to spare. Join us now in demanding the immediate opening of the humanitarian corridor  to the West Bank and East Jerusalem for life-saving treatment. This is in our hands!

18,500 مريض في غزة، 4,000 من بينهم من الأطفال، يعانون من حالات صحية حرجة وبحاجة فورية لعمليات جراحية معقدة وعلاجات منقذة للحياة. ينتظر هؤلاء علاج كيميائية، علاجات بيولوجية، وأغذية خاصة لعلاج أمراض هضمية وليدية؛ جميعها علاجات غير متوفرة في مستشفيات غزة بسبب انهيار النظام الصحي جراء الحرب.  لكن هنالك حل سهل وقريب: ممر إنساني للضفة الغربية والقدس الشرقية يتيح منحهم علاجًا فوريًا يستجيب لحالاتهم الصعبة ويضمن علاجًا متواصلًا وإشرافًا طبيًا. هستدروت الأطباء في إسرائيل تدعم هذه الخطوة أيضًا.  ليس هذا اختراعًا جديدًا: كانت الممرات الإنسانية الطبية إلى الضفة الغربية والقدس الشرقية حلًا ناجحًا وناجعًا وآمنًا، على مدى سنوات، حتى بداية الحرب، أتاحت نقل المرضى من لتلقي العلاج.  لكن ومنذ وقف إطلاق النار، لم يتمكن سوى عدد قليل من مغادرة غزة لتلقي العلاجات الضرورية. البيروقراطية في أوروبا والازدحام في مصر يجعلان من إخراج المرضى من القطاع إليها غير عملي، وخطير أيضًا. وفي هذه الأثناء، أكثر من ألف مريض لاقوا حتفهم وهم بانتظار العلاج وتصاريح الخروج. هذه الأعداد في ازدياد. الوضع الراهن الذي لا تمنع فيه حكومة إسرائيل، لعدد كبير من المرضى والمرضى بالحصول على حل طبي قريب وضروري وممكن، وبعد مرور أكثر من عامين على الحرب المدمرة، هو فشل أخلاقي شنيع وانتهاك لحق كل إنسان بتلقي العلاج الطبي. لا يمكن لأي إسرائيلية أو اسرائيلي منا الادعاء بأن هذا لا يرتكَب باسمنا. بمقدورنا، ومن مسؤوليتنا، مطالبة الحكومة بإتاحة إنقاذ الأرواح.  قدمت عدة منظمات إسرائيلية التماسًا إلى المحكمة العليا، قبل أكثر من شهرين، مطالبة بإعادة فتح الممر الإنساني - لكن ليس للمرضى وقت يضيعونه. انضموا إلينا الآن في المطالبة بإعادة فتح الممر الإنساني فورًا لتوفير العلاج المنقذ للحياة في الضفة الغربية والقدس الشرقية. هذا

18,500 חולים בעזה, בהם 4,000 ילדים נמצאים במצב קריטי וזקוקים מייד לניתוחים מורכבים וטיפולים מצילי חיים. הם ממתינים לכימותרפיה, לטיפולים ביולוגיים, ולתרכובות מזון מיוחדות למחלות מטאבוליות מולדות. בעצם הם ממתינים לכל הטיפולים שאינם זמינים בבתי החולים בעזה נוכח קריסת מערכת הבריאות במלחמה.  יש פתרון קרוב ופשוט: מסדרון הומניטרי לגדה ולמזרח ירושלים יאפשר טיפול מיידי התואם את המצב הקשה בשטח ומבטיח רצף טיפולי ופיקוח רפואי. ההסתדרות הרפואית בישראל תומכת גם היא במהלך.  זאת איננה המצאה חדשה: מסדרון הומניטרי רפואי לגדה ומזרח ירושלים פעל בהצלחה שנים עד תחילת המלחמה ואיפשר להעביר בביטחון ובבטחה חולים מעזה לקבלת טיפול.  אבל מאז הפסקת האש הצליחו רק בודדים לצאת מעזה לקבלת טיפול מציל חיים. הביורוקרטיה באירופה והעומס במצרים הופכים את הפינוי לשם לבלתי מעשי ואף מסוכן, ובינתיים, עד היום נפטרו למעלה מאלף חולים בהמתנה לטיפול ואישורי יציאה, והמספרים עולים. המצב הנוכחי, שבו לאחר יותר משנתיים של מלחמה הרסנית, ממשלת ישראל לא מאפשרת לחולות וחולים רבים כל כך פתרון רפואי קרוב, הכרחי ואפשרי כל כך, הוא כשל מוסרי עמוק  ופגיעה בזכות הבסיסית של כל אדם לבריאות. כישראלים וישראליות, אנחנו לא יכולים לטעון שזה לא נעשה בשמנו. יש לנו היכולת והאחריות לדרוש מהממשלה לאפשר הצלת חיים.  לפני למעלה מחודשיים עתרו ארגונים ישראליים לבג"ץ בדרישה לחדש את המסדרון ההומניטרי. אבל למטופלים אין זמן לחכות.  הצטרפו אלינו עכשיו בדרישה לפתוח לאלתר את המסדרון ההומניטרי לטיפול מציל חיים בגדה המערבית ובמזרח ירושלים.  זה בידינו! 

Мы, русскоязычные израильтяне, в большинстве своем приехали из стран, где власть не несет ответственности и не расследует собственные провалы. Мы приехали в Израиль именно потому, что верим в его демократический характер, верховенство закона и ценность человеческой жизни. Отказ создать настоящую, независимую Государственную комиссию по расследованию 7 октября – это отказ от этих ценностей. Создание такой комиссии – не проявление слабости, а обязательное условие восстановления доверия граждан к государству и построения более безопасного будущего для всех нас. Общественная организация "Исраэль Шелану" приглашает поддержать петицию и требовать от Правительства Израиля и депутатов Кнессета  создания Государственной комиссии по расследованию событий 7 октября,  а также обеспечения реальной независимости работы этой комиссии и гарантий прозрачность результатов работы комиссии.

انتهى عام 2025 بحصيلة قتلى قياسية بلغت 252 ضحية في المجتمع العربي – رقم صادم يعادل ضعف عدد القتلى قبل ثلاث سنوات فقط. لم تمضِ سوى عشرة أيام على بداية عام 2026 حتى سُلبَت أرواح 15 ضحية أخرى. بدلًا من ملاحقة منظمات الإجرام، تستخدم الشرطة عقوبات جماعية ضد بلدات عربية بأكملها، تنصب الحواجز، تعرقل حياة السكان اليومية، وتمسّ بحقوقهم الأساسية، مثل حرية الحركة وكرامة الإنسان. في المقابل، تغيب الشرطة عن ساحات إطلاق النار، لا تحلّ سوى 15% من جرائم القتل في المجتمع العربي (مقارنة بـ65% في المجتمع اليهودي)، ولا تجمع السلاح من الحيّز المدني. هذا ليس خللًا عابرًا أو تقنيًا، بل نمطًا منهجيًا. حادثة إطلاق النار الخطيرة التي وقعت في قرية الترابين الأسبوع الماضي – حين أطلق عناصر شرطة النار على مواطن أعزل عند مدخل بيته أمام أطفاله فأردوه قتيلًا – والدعم التلقائي الذي منحه الوزير إيتمار بن غفير للشرطة قبل فحص ملابسات الحادث، يثبتان أن الأمر عبارة عن بسياسة متعمّدة. على ما يبدو، تقوم الشرطة بدور الذراع التنفيذية للسياسة التي يقودها الوزير المسؤول عنها – سياسة ترى المواطنين العرب وتتعامل معهم كأعداء. الوضع القائم، الذي تُستخدَم فيه الشرطة كأداة سياسية بأيدي جهات في الحكومة تحرّض على العنف ضد المجتمع العربي - لا يمكن أن يستمر. كل يوم يمرّ يسقط فيه المزيد من الضحايا. على مراقب الدولة أن يفهم أن مطلب الجمهور هو قيام الشرطة بواجبها ووقف الجريمة. كل توقيع على العريضة يعزّز مطلبنا. سنقدّم التواقيع مباشرة إلى مراقب الدولة متنياهو إنجلمان وإلى أعضاء لجنة مراقبة الدولة في الكنيست – المخوّلة بإصدار أمر بإجراء مثل هذا التحقيق – يشمل رئيس اللجنة النائب ألون شوستر. العنف المتفاقم ليس مشكلة المجتمع العربي وحده – ولا يجوز التعامل معه على هذا الأساس. واقع يعيش فيه أكثر من 20% من السكان تحت تهديد دائم بينما تقف الشرطة مكتوفة الأيدي وتسمح للجريمة بأن تستشري، هو وضع لا يمكن قبوله في مجتمع ديمقراطي ومتساوٍ. هذا هو الوقت لمطالبة الشرطة بالإجابات – انضمّوا إلينا ووقّعوا على العريضة الآن!

ניחע חיח חעיח ע

שנת 2025 הסתיימה עם 252 נרצחות ונרצחים בחברה הערבית - מספר בלתי נתפס המכפיל את מספר הנרצחים שלוש שנים קודם לכן. מתחילת 2026 נגדעו חייהם של 53 קורבנות נוספים.    במקום לרדוף את ארגוני הפשיעה, המשטרה עושה שימוש בעונשים קולקטיביים על יישובים ערביים שלמים, מציבה מחסומים, משבשת את שגרת חייהם של התושבים ופוגעת בזכויות יסוד לחופש תנועה וכבוד האדם.  במקביל, המשטרה נעדרת מזירות הירי, מפענחת רק 15% ממקרי רצח בחברה הערבית (לעומת 65% בחברה היהודית) ולא אוספת נשק מהמרחב האזרחי. זה לא כשל נקודתי – זה דפוס שיטתי. אירוע הירי הקשה בתראבין בשבוע שעבר - בו שוטרים ירו באזרח לא חמוש למוות בפתח ביתו ולעיני ילדיו, והגיבוי האוטומטי שנתן השר בן גביר עוד לפני שנבדקו הנסיבות, מוכיחים שמדובר במדיניות מכוונת. במצב דברים זה, נראה כי המשטרה משמשת כזרוע מבצעת של המדיניות אותה מוביל השר האמון עליה - מדיניות הרואה ומתייחסת לאזרחים הערבים כאל אויבים. המציאות הנוכחית, בה המשטרה משמשת כלי פוליטי בידי גורמים בממשלה המסיתים לאלימות כלפי החברה הערבית, אינה יכולה להימשך! כל יום שעובר גובה עוד קורבנות. מבקר המדינה חייב להבין שהציבור דורש שהמשטרה תעצור את הפשיעה. כל חתימה על העצומה מחזקת את הדרישה שלנו. את החתימות נגיש ישירות למבקר המדינה מתניהו אנגלמן, ולחברי הוועדה לענייני ביקורת המדינה - לה יש סמכות להורות על בדיקה שכזו - בכללם יו״ר הוועדה, ח"כ אלון שוסטר. האלימות הגואה היא לא בעיה של החברה הערבית בלבד - ואסור להתייחס אליה כך. מצב שבו מעל 20% מהאוכלוסיה חיים תחת איום מתמיד בעוד המשטרה עומדת מנגד ומאפשרת לפשע להשתולל, הוא לא מצב שניתן לקבל בחברה דמוקרטית ושוויונית.  זה הזמן לדרוש מהמשטרה תשובות - הצטרפו אלינו וחתמו על העצומה עכשיו!

**تحديث 29.12: قدّمنا أكثر من 4,000 توقيع إلى البلدية وإلى وزارة الداخلية! سنواصل المطالبة بردّ - وحتى ذلك الحين، واصلوا التوقيع والنشر!** **עדכון 29.12: הגשנו מעל 4,000 חתימות לעירייה ולמשרד הפנים! נמשיך לדרוש מענה - עד אז, המשיכו לחתום ולהפיץ!** نعترض على رفع وزيادة الأرنونا في الناصرة – نرفض تمويل فشل رقابة الدولة نحن سكان مدينة الناصرة، دافعي الضرائب والملتزمين بالقانون، نتوجه بصرخة عاجلة ومطالبة بالعدل. لقد علمنا أنه ضمن خطة الإشفاء التي وضعتها اللجنة المعينة، تقرر رفع تعرفة الأرنونا بنسبة فادحة تصل إلى 30%. هذا القرار هو بمثابة عقاب جماعي للجمهور النصراويّ المحليّ على إخفاقات لم يتسبب بها. إليكم أسباب اعتراضنا: 1. وزارة الداخلية هي المسؤولة عن الإخفاق: العجز المالي الضخم في بلدية الناصرة لم ينشأ في يوم وليلة. إنه نتيجة عقد كامل فشلت فيه وزارة الداخلية في دورها الرقابي وسمحت للإدارة السابقة بتدمير الخزينة العامة. لا يعقل أن تفشل الدولة في حراسة المال العام، ثم تضع ثمن إهمالها على عاتق المواطنين. على الدولة تمويل العجز من هبات خاصة وليس من جيب المواطن. 2. ضرائب بدون خدمات: لمدة 10 سنوات دفعنا ضرائب كاملة وتلقينا "صفر خدمات". تعاني المدينة من إهمال جسيم: شوارع محطمة، مدارس قديمة، انعدام الأطر والنوادي المدعومة، والاستيلاء على المساحات العامة. الخدمة الوحيدة المتوفرة هي جمع النفايات. رفع السعر مقابل خدمة غير موجودة هو إجراء غير قانوني وغير أخلاقي. 3. معاقبة الضحية بدلاً من محاسبة المسؤول: نطالب بجباية العجز ممن أخذوا أموال الجمهور لجيوبهم أو أداروها بإهمال جنائي. يجب الحجز على ممتلكات وحسابات المسؤولين عن هذا الإخفاق، بدلاً من تحويل المواطن إلى "صراف آلي" للمنظومة. 4. الضائقة الاقتصادية: تعاني العديد من العائلات في الناصرة من عبء اقتصادي ثقيل. زيادة بنسبة 30% ستؤدي لانهيار أسر بأكملها وتعميق الفقر في المدينة. بناءً على ما تقدم، نطالب بتجميد فوري لقرار الرفع وبلورة خطة إشفاء تعتمد على الدعم الحكومي والجباية من المسؤولين الحقيقيين عن هذا الفشل. מתנגדים/ות להעלאת הארנונה בנצרת – מסרבים/ות לממן את מחדלי הפיקוח של המדינה אנו, תושבי העיר נצרת, משלמי המסים ושומרי החוק, פונים בזעקה דחופה ובתביעה לצדק חלוקתי וניהולי. נודע לנו כי בהחלטה שפורסמה מטעם העירייה בתאריך ה-9 לחודש זה, במסגרת תוכנית ההבראה של הוועדה הקרואה, הוחלט על העלאת תעריף הארנונה בשיעור דרקוני של כ-30%. החלטה זו היא בגדר ענישה קולקטיבית של הציבור המקומי על כשלים שלא הוא גרם להם. להלן נימוקי התנגדותנו: 1. משרד הפנים הוא האחראי למחדל: הגירעון העצום של עיריית נצרת לא נוצר ביום אחד. הוא תוצאה של עשור שלם שבו משרד הפנים כשל בתפקידו כרגולטור ואפשר להנהלה הקודמת לדרדר את הקופה הציבורית. לא ייתכן שהמדינה, שנרדמה בשמירה, תשית כעת את מחיר רשלנותה על התושבים. על המדינה לממן את הגירעון ממענקים מיוחדים ולא מכיס האזרח. 2. מיסוי ללא תמורה: במשך 10 שנים שילמנו מסים מלאים וקיבלנו "0 שירות". העיר סובלת מהזנחה פושעת: כבישים הרוסים, בתי ספר מיושנים, העדר חוגים מסובסדים והשתלטות על שטחי ציבור. השירות היחיד המתקיים הוא פינוי אשפה. העלאת מחיר עבור שירות שאינו קיים היא פעולה בלתי חוקית ובלתי מוסרית בעליל. 3. הענשת הקורבן במקום מיצוי הדין: אנו דורשים כי הגירעון ייגבה מאלו שלקחו את כספי הציבור לכיסם או ניהלו אותו ברשלנות פושעת. יש להורות על חילוט נכסים ועיקול חשבונות של האחראים למחדל

В апреле 2026 года истекает защита, которую Израиль предоставил беженцам из Украины. В ближайшие месяцы 25 тысяч беженцев из Украины могут оказаться под угрозой депортации обратно на войну, от которой они спасались. В разгар учебного года по всему Израилю есть дети, которые не знают, смогут ли продолжить учёбу в школе, родители, которые не могут взять на себя обязательства по аренде жилья. Жизни 25 тысяч человек будут зависеть от решения израильского МВД.   В декабре 2025 года МВД продлило защиту для беженцев из Украины лишь на три месяца, а не на целый год, как это принято в Европе и США. Этого недостаточно: люди не могут вести нормальную жизнь, когда каждые три месяца над ними висит угроза депортации. Мы обращаемся к Министерству внутренних дел с требованием продлить легальное пребывание в Израиле украинских беженцев, как минимум, на год!  Это наш момент вмешаться и дать понять, что общество следит за судьбой 25 тысяч человек. В 2022 году наше общественное движение “Зазим” инициировало петицию, которую передали министру внутренних дел Айелет Шакед, с требованием принять беженцев из Украины. Петицию подписало около 30 тысяч человек и это сработало! К сожалению, война в Украине еще не закончилась. Сейчас пришло время позаботиться о том, чтобы Израиль не выслал беженцев обратно. “Зазим” и сообщество русскопонимающих израильтян “Исраэль Шелану” призывают присоединиться к новой петиции. Добавьте сейчас своё имя к обращению к МВД, чтобы чиновникам было ясно, что общественное внимание приковано к их действиям и невозможно оставить беженцев без продления виз на весь 2026 год!

في السنوات الأخيرة حوّل الوزير يوآف كيش وزارة التربية والتعليم إلى ذراع من أذرع الانقلاب على النظام الديمقراطي. بدأ ذلك بإخراج برنامج لقاءات الحوار لمنتدى العائلات الثكلى الفلسطيني–الإسرائيلي من المدارس، وتواصل بملاحقة سياسية لعشرات المعلمين والمديرين الذين عبّروا عن مواقف مخالفة لموقف الحكومة، وبإقصاء منظمة "نقف معًا"، وأخيرًا بحظر دعوة منظمة "إخوة في السلاح" إلى المدارس. وزير التربية والتعليم يضايق كل من يجرؤ على التعبير عن رأي مختلف أو إسماع الصوت الديمقراطي الليبرالي: منظمات المجتمع المدني، المعلمين، الأهالي والطلاب. فمن سيكون التالي؟ على مدار أكثر من 20 عامًا، يعمل منتدى العائلات الثكلى الفلسطيني–الإسرائيلي في الحيّز التربوي والعام، وخلال هذه السنوات فعّل برنامج "لقاءات الحوار" في جهاز التعليم. يتيح البرنامج للطلاب لقاء عائلات ثكلى من جانبي الصراع، فقدت أعز ما لديها (بما في ذلك عائلات ضحايا 7.10)، واختارت العمل من أجل الحوار، والسلام، ومنع المزيد من الفقدان. منذ بداية ولايته، يحاول وزير التربية والتعليم يوآف كيش إخراج المنتدى من المدارس، بل واصفه بأنه "منظمة معادية مكوّنة من عائلات مخربين". هذه ملاحقة سياسية وليست موقفًا تربويًا. تنسجم لقاءات الحوار بشكل كامل مع أهداف قانون التعليم الرسمي: تعزيز التفكير النقدي والمستقل، السعي إلى العدالة الاجتماعية، السلام، والتسامح بين الشعوب، وتنمية إحترام حقوق الإنسان والقيم الديمقراطية. هذا هو التعليم الذي نريده! قريبًا سنقف للمرة الثالثة أمام المحكمة في مواجهة وزير التربية والتعليم، ونحن بحاجة إليكم معنا. كل توقيع يُظهر أن هناك جمهورًا واسعًا من الأهالي والمواطنات والمواطنين الليبراليين الذين يؤمنون بالتعليم من أجل السلام، الإنسانية، والتسامح. وقّعوا وانشروا هذه العريضة للمطالبة بـ: لا لتكميم الأفواه السياسية في المدارس، لا للتعليم المتطرف القائم على الإقصاء والكراهية ولا لوصم ومقاطعة وإقصاء العائلات الثكلى!